πορτρέτο γυναίκας με φολίδες και κέρατα

Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Μία εντελώς διαφορετική εκδοχή της ελληνικής μυθολογίας και θεογονίας, όπως την ξέρουμε, μας δίνει ο Ερέννιος Φίλων από την πόλη Βύβλο (όχι ο Ιουδαίος) και βασίζεται στην Φοινικική ιστορία και θεολογία όπως την έγραψε ο Σαγχουνιάθων από την Βηρυττό, ο οποίος πήρε τα υπομνήματα από τον Ιερόμβαλο, τον ιερέα του θεού Ιευώ. Βασιλιάς της Βηρυττού ήταν ο Αβίβαλος. Ο Σαγχουνιάθων έζησε πριν τον Τρωικό Πόλεμο, όταν βασίλισσα των Ασσυρίων ήταν η Σεμίραμις.

Το κείμενο «σώζει» ο Ευσέβιος, χριστιανός Επίσκοπος της Καισαρείας, κάτι που μας προϊδεάζει ότι πιθανότατα μας μεταφέρει κάτι λογοκριμένο αν όχι παραποιημένο και διαστρεβλωμένο, σχετικά με την ελληνική μυθολογία, θεολογία κλπ.

Αυτό που, ενδεχομένως, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η αναφορά του στην λατρεία που είχαν οι Φοίνικες στα ερπετοειδή:

«Ο ίδιος ο Τάαυτος (γιος του Μισώρ της Φοινικικής μυθολογίας, ο οποίος επινόησε τα πρώτα γράμματα) εκθείασε την φυσιολογία του δράκοντα και των φιδιών και μετά απ’ αυτόν πάλι οι Φοίνικες και οι Αιγύπτιοι.

»Παραδίδεται ότι το θεωρούσε ως το πιο έξυπνο από όλα τα ερπετά και ως το πιο φλογερό και εξαιτίας της εξυπνάδας του, το ταχύτερο, χωρίς να έχουν και πόδια ή χέρια ή με άλλο εξωτερικό όργανο, με το οποίο κινούνται τα άλλα ζώα.

»Και παίρνει τύπους διαφόρων σχημάτων (ποικίλων σχημάτων αποτελεί) και με ελικοειδή πορεία προς τα εμπρός και με την ταχύτητα που θέλει. Και ζει πάρα πολλά χρόνια κι όχι μόνο γίνεται νεότερο, βγάζοντας σαν πουκάμισο το γήρας, αλλά και από την φύση του δέχεται μεγαλύτερη ανάπτυξη. Κι όταν φτάσει τα ορισμένα από την φύση μέτρα αύξησης, τρώει από τον εαυτό του, όπως ανέφερε ο Τάαυτος στις ιερές γραφές. Γι’ αυτό και έχει συμπεριληφθεί ανάμεσα στα ιερά ζώα και μυστήρια.

»Έχει αναφερθεί επίσης σε εμάς, γι’ αυτόν τον δράκοντα στα επιγραφόμενα Εθωθιά Υπομνήματα περισσότερο, με τα οποία κατασκευάζεται, ότι είναι αθάνατο είδος, και ότι διαλύεται στον εαυτό του, όπως ακριβώς έχει υπάρξει από πριν. Δεν πεθαίνει το ίδιο, εκτός αν χτυπηθεί με βία αυτό το ζώο. Οι Φοίνικες ονομάζουν αυτό το ζώο Αγαθό Δαίμονα. Όμοια και οι Αιγύπτιοι το ονομάζουν Κνηφ. […].

»Και τα πρώτα στοιχεία που αναφέρονται στην κατασκευή ναών για τα φίδια, τα αφιέρωσαν σε άδυτα και γι’ αυτά τελούσαν γιορτές και θυσίες και όργια, θεωρώντας τα τους μεγαλύτερους θεούς και αρχηγούς όλων. Αυτά, λοιπόν, για τα φίδια». (Ερέννιος Φίλων αποσπάσματα, 46-49 και 53, μτφ Δημήτρης Τσιλιβερδής – φιλόλογος)

Και κάπου εδώ ερχόμαστε να θυμηθούμε τον David Icke και όλα όσα μας έχει πει και αναλύσει για την Αδελφότητα των Ερπετοειδών, κατονομάζοντας ανάμεσα σε άλλους και τους Φοίνικες.

Βάλε το email σου στην φόρμα για να λαμβάνεις τα άρθρα μας.

Πολύ χαρακτηριστικό, στα παραπάνω, είναι ότι οι συγκεκριμένοι Δράκοντες-ερπετά είναι αθάνατοι και ότι μπορούν να αλλάζουν μορφή. Το τελευταίο, μάλιστα, και σε ότι αφορά τα σύγχρονα χρόνια, το έχουν επιβεβαιώσει μάρτυρες που έτυχε να ζήσουν με ερπετοειδή, είτε ως σκλάβοι είτε ως υποχείρια που κατάφεραν να δραπετεύσουν και μίλησαν.

diadrastika.com

Image by dragonboy7557 from Pixabay

AMP code