φωτεινή είσοδος σπιτιού πάνω σε βράχο γκρεμού στο βάθος πόλη

Οι θεωρίες πολλές. Οι
υποθέσεις επίσης. Αλλά και τα στοιχεία είναι πάρα πολλά για να τα αγνοήσουμε
και να τα εγκαταλείψουμε ως ανυπόστατα και χωρίς λογική. Ας δούμε, λοιπόν ποια κύρια
πράγματα και ενδείξεις οδήγησαν στο συμπέρασμα με ποιό τρόπο το Περού και η Αίγυπτος
συνδέονται μεταξύ τους αλλά και με την Ανταρκτική.

Οι Φλέμμινγκ και Ντε’Αθ (γνωστοί ως Φλέμ-Αθ) διαθέτουν «στοιχεία
που δείχνουν ότι μία μετατόπιση του φλοιού της γης στο 91.600 π.Χ. ώθησε την
Ευρώπη μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, ενώ μία άλλη στο 50.600 π.Χ. μετατόπισε την
Αμερική στην πολική ζώνη».
Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι «η σημερινή Ανταρκτική
βρίσκεται στην τοποθεσία της θρυλικής Ατλαντίδας (παραθέτουν επίσης τις
χαρτογραφικές αποδείξεις του Χάπγκουντ για να ενισχύσουν τη θέση τους). Κάποια
μετακίνηση του φλοιού της γης που άρχισε το 11.500 π.Χ., κατέληξε σε βίαιη
αναταραχή το 9.600 π.Χ., την εποχή που, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, η Ατλαντίδα και
η Αθήνα επλήγησαν από καταστροφικές θεομηνίες».

«Μία σειρά φυσικών καταστροφών, συμπεριλαμβανομένων τρομερών
πλημμύρων στην κοιλάδα του Νείλου, έθεσαν τέρμα στην ‘αγροτική επανάσταση’,
γύρω στο 10.500 π.Χ. Αυτή είναι η χρονολογία κατά την οποία ο Γουέστ εικάζει
ότι συνέβη η καταστροφή της Ατλαντίδας και οι επιζήσαντες ήρθαν στην Αίγυπτο
και έκτισαν την πρώτη εκδοχή της Σφίγγας. Αυτή είναι η χρονολογία κατά την
οποία, σύμφωνα με τον Μπωβάλ, οι ‘πρώτοι Αιγύπτιοι’ σχεδίασαν και μάλλον
άρχισαν να κτίζουν τις πυραμίδες της Γκίζας. Είναι επίσης η χρονολογία κατά την
οποία, σύμφωνα με το Nature το 1971 και το New Scientist το 1972, εκδηλώθηκε η τελευταία αντιστροφή των πόλων
της γης.

Όλα αυτά φανερώνουν ότι η χρονολογία κατά την οποία οι
‘λευκοί θεοί’ ήρθαν από την ανατολή στο Μεξικό, ήταν το 10.500 π.Χ. Αν αυτό
αληθεύει και η παράδοση ότι ο Βιρακότσα ίδρυσε την ιερή πόλη της Τεοτιουακάν
βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, τότε η Τεοτιουακάν τουλάχιστον ‘σχεδιάστηκε’
την ίδια εποχή με τις πυραμίδες της Γκίζας και όποια γνώση είναι ενσωματωμένη
στη γεωμετρική της διάταξη μεταδόθηκε από έναν πολιτισμό στην επιθανάτια αγωνία
του». 

Η ΑΡΑΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΩΡΙΩΝΑΣ
«Ξέρουμε ότι οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν ιδιαίτερα σημαντικούς
τον Σείριο και τον αστερισμό του Ωρίωνα, στη φτέρνα του οποίου βρίσκεται ο
Σείριος. Ξέρουμε επίσης ότι ο αβάς Μπρασσέρ ήταν πεπεισμένος ότι ο Σείριος ήταν
το ιερό άστρο των Μάγιας. Έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι η αράχνη των της
πεδιάδας Νάζκα αναπαριστά των αστερισμό των Ωρίωνα, ο οποίος ήταν εξίσου
σημαντικός για τους Αιγύπτιους». 

Σύμφωνα με τον αστρονόμο Philis Pitluga, μέσα στη μορφή της αράχνης κρύβεται ένα διάγραμμα του αστερισμού του Ωρίωνα και των μετακινήσεών του στο πέρασμα των αιώνων.

«Καθώς ‘συμπτώσεις’ σαν κι αυτές συνεχίζουν να συσσωρεύονται, γίνεται ολοένα και δυσκολότερο να αποφύγουμε το συμπέρασμα ότι οι πολιτισμοί της Βόρειας Αφρικής και της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής είχαν κοινή προέλευση και ότι αυτή η κοινή προέλευση έχει ρίζες τόσο βαθιά στο παρελθόν που η μόνο μας ελπίδα κατανόησης έγκειται στην αποκρυπτογράφηση των αμυδρών –σχεδόν αόρατων – σημαδιών που αυτή άφησε πίσω τους».

«Ας θυμηθούμε επίσης ότι η μοναδική φορά που οι θέσεις των
τριών πυραμίδων στο έδαφος αντικατοπτρίζουν τη διάταξη των τριών άστρων στην
Ζώνη του Ωρίωνα είναι το 10.500 π.Χ.» Μία ημερομηνία ορόσημο αφού «οι Αιγύπτιοι
ονόμασαν αυτή την εποχή Ζεπ Τέπι, Πρώτη
Ώρα, και την ταύτισαν με ένα είδος Χρυσού Αιώνα, την αφετηρία μίας νέας περιόδου».

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Βάλε το email σου στην φόρμα για να λαμβάνεις τα άρθρα μας.

«Στο βιβλίο Ο Μετατοπιζόμενος Φλοιός της Γης, ο Χαπγκουντ
ισχυρίζεται ότι η Ανταρκτική βρισκόταν 4.000 χλμ πλησιέστερα στον ισημερινό το
15.000 π.Χ. Αν είναι έτσι, τότε είναι εύκολο να φανταστούμε ότι η μετατόπιση της
ηπείρου αποτέλεσε απίστευτη καταστροφή για όσους ζούσαν εκεί και πιθανόν να
συνοδεύτηκε από τρομερές πλημμύρες».

Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν «υποστηρίζουν ότι οι
επιζήσαντες από αυτή την μετακινούμενη ήπειρο αναζήτησαν καταφύγιο στην Νότια
Αμερική και στην Αίγυπτο και είδαμε ότι οι ιθαγενείς της Κεντρικής και Νότιας
Αμερικής τους ονομάσαν Βιρακότσα».

Αν όλα αυτά έχουν μία βάση «τότε μία ομάδα από αυτούς τους Βιρακότσα
μετανάστευσε στην Αίγυπτο, ανακάλυψε ότι αυτή η προφυλαγμένη χώρα με το μεγάλο
ποτάμι και τις ετήσιες πλημμύρες ήταν μια ιδεώδης νέα πατρίδα και άρχισε να
δημιουργεί εκεί έναν νέο πολιτισμό».
ΠΩΣ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ Η ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ

Ως τώρα είδαμε τα πιο
σημαντικά κοινά σημεία που συνδέουν την Κεντρική και Νότια Αμερική με την
Αίγυπτο. Επίσης, ότι σχετίζονται με την Ατλαντίδα. Το μόνο που μένει είναι να
ταυτίσουμε το θρυλικό νησί με την Ανταρκτική, σύμφωνα με τις διάφορες θεωρίες
που διατύπωσαν οι Flavio Barbiero, Charles BerlitzErich Von Däniken και Peter Kolosimo,
Charles Hapgood, Rand Flem-Ath. Κοινό υπόβαθρο των περισσοτέρων είναι ο χάρτης του Πίρι Ρέις που παρουσιάζει την Ανταρκτική χωρίς πάγους. 

Ωστόσο, ως diadrastiko, επιλέξαμε μία διαφορετική αλλά πολύ καλή προσέγγιση που βασίζεται στα Αργοναυτικά και τον Τίμαιο.


Για να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε το σκεπτικό, θα πρέπει
να λάβουμε υπόψη μας, σύμφωνα και με τα παραπάνω πως βρισκόμαστε σε μία εποχή
όπου:

έχουμε αντιστροφή των
πόλων, δηλαδή τότε ο Βορράς ήταν Νότος και τ’ ανάπαλιν. Έτσι με βάση τις
σημερινές θέσεις οι Αργοναύτες κατευθύνονται προς τον Νότο και την “Γη
του Πυρός”
.Από
εκεί και μέσα σε δέκα ημέρες καλύπτουν τα 1200 περίπου χιλιόμετρα,δηλαδή γύρω
στα 120 χιλ/την ημέρα, που τους χωρίζουν από τηνΑνταρκτική στην οποία και φτάνουν.

Την εποχή αυτή (της αργοναυτικής
εκστρατείας) η Ανταρκτική φαίνεται να κατοικείται από δύο τουλάχιστον φυλές που είναι:οι Μακρόβιοι και
οι Κιμμέριοι που
κατοικούν (οι Κιμμέριοι) στο κέντρο της Ανταρκτικής όπου και βρίσκεται ο
Ποταμός Αχέρωντας που κατευθύνεται στον κάτω κόσμο, τον Άδη και
που οι Κιμμέριοι εισπράττουν τα διόδια για το πέρασμα .

Στο σημείο αυτό θα κάνω μια
περιγραφή της Ανταρκτικής:

Όπως
βλέπετε στην εικόνα στην μέση της υπάρχει ένας μεγάλος κόλπος και στην άκρη
αυτή του κόλπου ένα ακρωτήριο,φαίνεται καθαρά στους χάρτες του GOOGLE το οποίοι
έχει ένα χαρακτηριστικό σχήμα μυτερού ξίφους το ακρωτήριο αντάρα.Αυτό το είδος
του σχήματος στην αρχαία ελληνική είναι το ιεροειδές(εξ’ ου και το ιερόν οστούν
ή κόκκυγας στην σπονδυλική στήλη λόγω σχήματος).Δίνω έμφαση στις λεπτομέρειες
αυτές για να παρακολουθήσετε με άνεση το αρχαίο κείμενο που θα παραθέσω.Εδώ ο
αρχαίος συγγραφέας χρησιμοποιεί την “Αργώ” για να δώσει την κατεύθυνση που θα
ακολουθήσουν και όχι για να πει ότι το πλοίο μιλούσε.Το γιατί το κάνει αυτό
μάλλον έχει σχέση με τα αρχαία μυστήρια.Στο κείμενο λοιπόν.
“Ει
μη γαρ μ’ιερήσιν επιγράψαντες άκρησι κόλπον έσω γαίης τε και ατρυγέτοιο θαλάσσης
ίξεσθ’,αμ πέλαγος Ατλαντικόν εκτός ίκωμαι”
Απόδοση:
Αν δεν
προχωρήσουμε παράλληλα με το ιερό(λόγω σχήματος όπως είπαμε)ακρωτήριο που
σχηματίζεται μεταξύ του εσωτερικού κόλπου της γης (αυτής) και της ατρύγητης(που
δεν ψαρεύουν δηλαδή) θάλασσας τότε γρήγορα θα βρεθούμε έξω από το Ατλαντικό
πέλαγος(που είναι η κατεύθυνση τους μια και πάνε στις Ιερνίδες νήσους).
Όπως
διαπιστώνεται από τον χάρτη αν δεν ακολουθήσουν την καμπύλη του ακρωτηρίου
όντως θα βρεθούν μακριά από την περιοχή της Ωκεανίας.Άρα το “πλοίο”
ήξερε τι έλεγε.
Στην
συνέχεια ακολουθούν μια θαλάσσια πορεία δώδεκα(12) ημερών με δυνατό άνεμο να
τους σπρώχνει γιαυτό και τώρα ύστερα από αυτήν την επισήμανση της αύξησης της
ταχύτητάς τους,περίπου στα 180 χιλιόμετρα την ημέρα,βλέπουμε ότι έχουν φτάσει
στο νησί της Δήμητρας που,μάλλον,είναι το νησί AUCKLANT,ένα μικρό,τώρα νησάκι-μια και η στάθμη της
θάλασσας είναι τώρα 100 μέτρα υψηλότερη.Από κει κάνοντας από δεξιά,όπως σωστά
πρέπει μια κυκλική κίνηση φτάνουν στην Ν.Ζηλανδία δηλαδή το νησί της Κίρκης.
Περνούν
ανάμεσα από τα δύο νησιά,όπως φαίνεται στον χάρτη τις Ηράκλειες στήλες και
σταματάνε δεξιά στο ακρωτήριο του Διονύσου που έχει λόγω σχήματος δύο μακριές
παράλληλες σχεδόν πλευρές γι’ αυτό και στο κείμενο δίνεται και η λέξη αμφί για
να δηλώσει τις δύο αυτές μακριές ακτές.”Άκραις δ’ αμφί ιεραίσι(πάλι το
σχήμα προσδιορίζεται)Διωνύσοιο άνακτος μίμνομεν εσπέριοι”
Σταματώ
εδώ τα αργοναυτικά του Ορφέα γιατί πήραμε όσες πληροφορίες μπορούσαμε:
α)Η
θαλάσσια περιοχή της Ωκεανίας λέγεται Ατλαντικό Πέλαγος(προσέξτε το αυτό)
β)βρήκαμε
τις Ηράκλειες στήλες
γ)βρήκαμε
το Ταρτήσιο στόμιο.
Πάμε
τώρα στον Πλάτωνα και στον Τίμαιο:
“έξωθεν
ορμηθείσαν εκ του Ατλαντικού Πελάγους(βλέπετε που σας έλεγα;).τότε γαρ πορεύσημον ήν το εκεί
πέλαγος’ νήσον γαρ προ του στόματος είχεν ό καλείτε,ως φάτε,υμείς Ηρακλέους
στήλας
,η δε νήσος άμα
Λιβύης ήν και Ασίας μείζων,εξ ής επιβατόν επί τας άλλας νήσους τοις τότε
εγίγνετο πορευομένοις,εκ δε των νήσων επί την καταντικρύ πάσαν ήπειρον την περί
τον αληθινόν εκείνον πόντον.τάδε μεν γαρ, όσα εντός του στόματος ού
λέγομεν,φαίνεται λιμήν στενός τινα έχων είσπλουν εκείνο δε πέλαγος όντως ή τε
περιέχουσα αυτό γη παντελώς αληθώς ορθότατ’ αν λέγοιτο ήπειρος”
Απόδοση
:
Βγήκαν(ορμήσαν)
έξω από το Ατλαντικό πέλαγος,γιατί τότε πορεύσιμο ήταν το εκεί πέλαγος, από
νησί που είχε μπροστά από το στόμιο που όπως λένε το ονομάζεται Ηράκλειες
στήλες
, το δε νησί ήταν
μεγαλύτερο της Λιβύης και της Ασίας μαζί,από την οποία περπατώντας μπορούσες να
περάσεις στα άλλα νησιά και από τα νησιά αυτά στην απέναντι μεγάλη ήπειρο που
απλώνονταν σε μεγάλο μήκος στον αληθινό εκείνο ωκεανό.Γιατί σε αυτά,όσα εντός
του στομίου εκείνου λέμε,φαίνεται(υπάρχει)ένα λιμάνι με στενή είσοδο σε εκείνο
το πέλαγος η δε γη που το περιβάλει ορθότατα θα μπορεί να κληθεί ως ήπειρος.
Λοιπόν
έχει κανείς καμιά αμφιβολία για το ποια είναι η Ατλαντίδα;


Κι αν όλα τα παραπάνω σας φαίνονται
κάπως… υπερβολικά. Αναλογιστείτε:

Πόσο μεγάλη σύμπτωση μπορεί
να είναι πως

Ερείπια Αρχαίας Πόλης βρέθηκαν στην Ανταρκτική; 

Βρέθηκε είσοδος που οδηγεί κάπου πολύ βαθιά, στον Άδη ή αλλιώς στην  Κούφια Γη;

Οι Ναζί ερευνούσαν με πάθος την περιοχή και έκαναν βάσεις;

Η NASA κάνει έρευνες στην λίμνη Βοστόκ ενώ η Ρωσία, ούτε λίγο ούτε πολύ αναφέρεται στην όλη ευρύτερη περιοχή ως μία χρονοπύλη, αλλά και πύλη εισόδου-εξόδου UFO;

Βιβλιογραφία-Πηγές
Από την
Ατλαντίδα στην Σφίγγα, Collin Wilson, Αρχέτυπο

Image by Enrique Meseguer from Pixabay