Αποτέλεσμα εικόνας για Μέτων ο Αθηναίος

Στην αρχαία πόλη των Αθηνών δέσποζαν επτά σημαντικοί λόφοι, ο Ιερός Βράχος, όπου και η Ακρόπολη των Αθηνών, ο λόφος του Αρείου Πάγου, ο λόφος των Μουσών, ο λόφος της Πνύκας, ο λόφος των Νυμφών, ο λόφος του Λυκαβηττού και ο λόφος του Αρδηττού.

Αυτούς τους λόφους, ορισμένοι από τους οποίους ονομάζονταν και «πάγοι» (βλ.Άρειος Πάγος), η αθηναϊκή κοινωνία τούς χρησιμοποίησε για λατρευτικές και λειτουργικές εκδηλώσεις. Εκεί πραγματοποιούνταν δημόσιες δραστηριότητες, δίκες, σπουδαίες τελετές, αλλά και ενημέρωση του κοινού για αστρομετεωρολογικά γεγονότα. Πριν από τον Αριστοτέλη τα μετεωρολογικά φαινόμενα συνδέονταν με τους αστερισμούς και με άλλα φαινόμενα του Διαστήματος. Η ενημέρωσή τους γινόταν στην Πνύκα, όπου ήταν εγκατεστημένο το Ηλιοτρόπιο του Μέτωνος, και στην οποία πιθανότατα υπήρχαν χαραγμένες κλιματικές πληροφορίες στα παραπήγματα, αντίγραφα των οποίων έχουν βρεθεί στη Μίλητο και βρίσκονται στο Μουσείο της Περγάμουστο Βερολίνο. Τα παραπήγματα ήταν λαξευμένες πέτρες στις οποίες είχαν χαραχτεί οι αστρομετεωρολογικές πληροφορίες. Τη θέση της Πνύκας πιθανότατα επέλεξε ο Μέτων τον 50 αιώνα π.χ.χ. διότι βρίσκεται στο σημείο τομής δύο ευθειών. Η μία ευθεία είναι σε προσέγγιση η προέκταση του μεγάλου άξονα της ελλείψεως που διαμορφώνει η κάτοψη του Ιερού Βράχου, η οποία προεκτεινόμενη περνάει πάνω από την Πνύκα και καταλήγει στο σημείο που δύει ο Ήλιος την εαρινή ισημερία. Η άλλη ευθεία ορίζεται από την Πνύκα και την κορυφή του Λυκαβηττού (όπου λατρευόταν ο Λύκειος Απόλλων), η οποία προεκτεινόμενη συναντά το σημείο στο οποίο ανατέλλει ο Ήλιος πάνω από τον Λυκαβηττό στο θερινό ηλιοστάσιο . Οι δύο αυτές ημερομηνίες ήταν χαρακτηριστικές, διότι με καθαρά αστρονομικά δεδομένα προσδιόριζαν δύο χαρακτηριστικές ημέρες του έτους, γνώση που ήταν απαραίτητη και για τις λατρευτικές τελετές.Πηγή..

Ο Μέτωνας ήταν Έλληνας μαθηματικόςαστρονόμοςγεωμέτρης καιμηχανικός, ο οποίος έζησε στην Αθήνα τον 5ο π.Χ. αιώνα. Είναι περισσότερο γνωστός για τους υπολογισμούς που αφορούν τον επώνυμο Μετωνικό κύκλο, τον οποίο εισήγαγε το 432 π.Χ. στο σεληνιακό Αττικό ημερολόγιο.
Το ημερολόγιο του Μέτωνα υποθέτει ότι 19 ηλιακά έτη είναι ίσα με 235σεληνιακούς μήνες, που ισούνται με 6940 ημέρες. Το σύστημα αυτό προέκυψε από υπολογισμούς που έκανε ο Μέτων με βάση δικές του και παλιότερες αστρονομικές παρατηρήσεις και επιβεβαίωσε ο Αρίσταρχος152 χρόνια αργότερα. Οι παρατηρήσεις του Μέτωνα έγιναν σε συνεργασία με τον Ευκτήμονα για τον οποίο τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό.
Ο Έλληνας αστρονόμος Κάλλιπος συνέχισε το έργο του Μέτωνα, προτείνοντας τον Καλλίπου κύκλο. Ο Καλλίπου κύκλος έχει διάρκεια 76 ετών – περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από τον Μετωνικό κύκλο, με μία λιγότερη ηλιακή ημέρα στον πλήρη κύκλο. Κατά ειρωνικό τρόπο, ενώ ο Μετωνικός κύκλος υπερεκτιμά τη διάρκεια ενός ηλιακού έτους κατά 5 λεπτά, ο κύκλος του Καλλίπου υποεκτιμά τη διάρκεια του ηλιακού έτους κατά 11 λεπτά, και ως εκ τούτου παράγει αποτελέσματα τα οποία είναι λιγότερο ακριβή από εκείνα που παράγονται με τη χρήση του Μετωνικού κύκλου.
Ο αρχαιότερος γνωστός αστρονομικός υπολογιστής του κόσμου, οΜηχανισμός των Αντικυθήρων (2ος αιώνας π.Χ.), εκτελεί υπολογισμούς με βάση τόσο τον Μετωνικό όσο και τον κύκλο του Καλλίπου, με ξεχωριστό πίνακα για τον κάθε ένα.
Σύμφωνα με μαρτυρίες αρχαίων ιστορικών, ο Μέτωνας εγκατέστησε στην Πνύκα το πρώτο !λιοτρόπιον ή !λιοσκόπιον της Αθήνας, τα θεμέλια του οποίου είναι ακόμα ορατά ακριβώς πίσω από το βήμα της Πνύκας, του αρχαίου βουλευτηρίου. O Μέτωνας προσδιόρισε τις ημερομηνίες των ισημεριών και τα ηλιοστάσια με βάση τη συγκεκριμένη θέση του ηλιοσκοπίου. Από τη θέση αυτή η ανατολή του ήλιου κατά το θερινό ηλιοστάσιο φαίνεται από την κορυφή του Λυκαβηττού, ενώ έξι μήνες αργότερα, κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος ανατέλλει από την κορυφή του Υμηττού. Η ετήσια φαινομενική μετακίνηση του ήλιου στον ορίζοντα δημιουργεί ένα τόξο 60°, η διχοτόμος του οποίου ευθυγραμμίζεται με το βράχο της Ακρόπολης. Ο ακριβής προσδιορισμός του θερινού ηλιοστασίου ήταν σημαντικός για τους αρχαίους Αθηναίους, διότι η πρώτη σελήνη μετά το θερινό ηλιοστάσιο όριζε την αρχή του νέου έτους και την έναρξη του Εκατομβαιώνος.
O Μέτων εμφανίζεται για λίγο ως χαρακτήρας στο έργο του Αριστοφάνη«Όρνιθες» (414 π.Χ.). Παρουσιάζεται στη σκηνή με τοπογραφικάόργανα και περιγράφεται ως γεωμέτρης.
Τα λίγα που γνωρίζουμε για τον Μέτωνα έρχονται σε μας μέσα από αρχαίους ιστορικούς. Σύμφωνα με τον Πτολεμαίο, ένας πίνακας, η «Στέλλα», που ανεγέρθη στην Αθήνα περιείχε μια καταγραφή των παρατηρήσεων του Μέτωνα και μια περιγραφή του Μετωνικού κύκλου. Κανένα από τα έργα του Μέτωνα δε διασώθηκε. Από τη Βικιπαίδεια

Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών:

Ο ορειχάλκινος Τρίτων στην κορυφή του θόλου


Ο θόλος είναι καλυμμένος με φύλλα χαλκού. Επάνω τους διακρίνονται ένθετα ορειχάλκινα αστέρια και τα σύμβολα του Ζωδιακού Κύκλου


Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών είναι κτισμένο στο λόφο των Νυμφών. Εκεί κοντά, πίσω ακριβώς από το βήμα της Πνύκας, ο αρχαίος μαθηματικός και αστρονόμος Μέτων ο Αθηναίος είχε στήσει το παρατηρητήριό του 


Το δεύτερο τηλεσκόπιο του Αστεροκοπείου στην κορυφή του λόφου των Νυμφών. Ο οβελίσκος (Γνώμονας) δείχνει τα σημεία του ορίζοντα, πράγμα του προφανώς αγνοούν αυτοί που τον έβαψαν με μπογιά


Η θέα της Ακροπόλεως από τη θέση του οβελίσκου. Ανάμεσα στην Ακρόπολη και το Λυκαβηττό βρίσκεται η Ανατολή. Παρατηρώντας από εδώ την ανατολή του ηλίου, ο Μέτων βρήκε τις ημερομηνίες των ισημεριών και των ηλιοστασίων
Είναι από τα ωραιότερα σημεία της Αθήνας, αλλά και από τα πιο άγνωστα. Άλλη μια απόδειξη της άγνοιας που έχουμε για την πόλη και την Ιστορία μας
ellinon-anava.pblogs.gr
loading...