Οι αρχέγονοι θεοί της Μεσοποταμίας ήταν ο Απσού και η Τιαμάτ, δηλαδή το αντίστοιχο του Ουρανού και της Γαίας.  Σύμφωνα με το έπος της Δημιουργίας Ενούμα Έλις γεννούν ένα σύνολο από οντότητες που είναι γνωστοί ως Ανουνάκι. Οι θεοί γίνονται ενοχλητικοί για τον Απσού με αποτέλεσμα εκείνος να σχεδιάζει την καταστροφή τους παρά το γεγονός ότι η Τιαμάτ είναι αντίθετη στη βίαιη συμπεριφορά του. Ο Απσού είναι αποφασισμένος να τους βγάλει από τη μέση όμως ο Έα (Ενκί) μαθαίνει το σχέδιο του Απσού και τον σκοτώνει παίρνοντας έτσι τη θέση του ως κεφαλή του πανθέου στην Μεσοποταμία, βασιλεύοντας με τη σύζυγο του στο «θάλαμο των πεπρωμένων». Εκεί η σύζυγός του Νταμκίνα συλλαμβάνει και γεννάει τον πανίσχυρο Μαρντούκ ο οποίος χαρακτηρίζεται ως «ο υιός, ο Θεός του ήλιου». 
Ο Μαρντούκ ετοιμάζεται να κεραυνοβολήσει την Τιαμάτ
 Η Τιαμάτ σάστισε, «ας φτιάξουμε δαίμονες» είπε και έχοντας κάποιους θεούς με το μέρος της ετοιμάζεται για πόλεμο ενάντια στους υπόλοιπους θεούς. Η μητέρα Χούμπουρ γεννάει τρομερά γιγάντια ερπετά : την Ύδρα, το Δράκοντα και τον Τριχωτό Ήρωα, τον Μεγάλο Δαίμονα, τον Άγριο σκύλο και άλλους, οι οποίοι ήταν συνολικά δώδεκα. Ο Κίνγκου διορίζεται αρχηγός του στρατού της Τιαμάτ και οι θεοί πλέον είναι χωρισμένοι σε δύο παρατάξεις. Στη μία παράταξη βρίσκεται η Τιαμάτ με όσους θεούς έχει πάρει με το μέρος της και αρχηγό τον Κίνγκου, ενώ στην άλλη παράταξη είναι οι σύμμαχοι του Έα. Δύο φορές προσπαθούν να την αντιμετωπίσουν, αλλά αποτυγχάνουν. Ο Μαρντούκ (Μαρδοχαίος στα ελληνικά) ο οποίος είναι υιός του Έα  (Ενκί) και της Νταμκίνα προσφέρεται να καταστρέψει την Τιαμάτ και το στρατό της με αντάλλαγμα το θρόνο του πανθέου. Οι μεγάλοι θεοί Λαχμού και Λαχαμού (πρωτότοκοι της Τιαμάτ με τον Απσού) ενημερώνονται για τον επικείμενο πόλεμο με την Τιαμάτ και την πρόταση του Μαρντούκ. Οι θεοί τελικά συμφωνούν με την πρόταση του Μαρντούκ και του αναθέτουν την καταστροφή της Τιαμάτ με αντάλλαγμα να βασιλεύσει ο Μαρντούκ σε όλους τους Θεούς. Ο Μαρντούκ εξοπλίζεται για τη μάχη με την Τιαμάτ και τον Κίνγκου όπου και ακολουθάει βίαιος πόλεμος. Ο Μαρντούκ καταφέρνει και νικάει την Τιαμάτ και το στρατό της. Χρησιμοποιεί το σώμα της για να δημιουργήσει το υλικό σύμπαν και εξοντώνει τον Κίνγκου από τον οποίο παίρνει τις Πινακίδες του Πεπρωμένου.

Οι θεοί τιμούν τον Μαρντούκ για το κατόρθωμά του και του παραδίδουν την εξουσία. Σε αυτόν
Μαρντούκ, Έα (Ενκί) και πινακίδες του πεπρωμένου
παραδίδεται επίσης το αστέρι Νιμπίρου που συμβολίζει το σημείο της ηλιακής ισημερίας ή το σημείο όπου ισορροπεί ο Κάτω κόσμος με τον Ουράνιο.Ο Μαρντούκ κατασκευάζει τους χώρους κατοικίας και ανάπαυσης των θεών ενώ στήνει Πύλες ανάμεσα στις κατοικίες των Θεών. Τοποθετεί σύμφωνα με το έπος τα «ύψη του ουρανού» στα σπλάχνα της Τιαμάτ. Χτίζει τη Βαβυλώνα ενώ πλάθει τους ανθρώπους με το αίμα του Κίνγκου που θεωρήθηκε υπεύθυνος για την έχθρα της Τιαμάτ με τους υπόλοιπου θεούς. Μοιράζει αρμοδιότητες μεταξύ των θεών στον ουρανό και στο Κάτω κόσμο και γίνεται ο Κυβερνήτης όλων των Θεών.

Η επανάσταση των Κρόνιων

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία από την ένωση της γης και του ουρανού γεννήθηκαν ένα σύνολο από οντότητες που στην Ελλάδα ονομάστηκαν Τιτάνες και Τιτάνισσες και στο σύνολο ήταν δώδεκα (έξι από κάθε φύλο). Στο πάνω μέρος του σώματος τους ήταν σαν άνθρωποι, ενώ στο κάτω σαν φίδια. Αδέλφια των Τιτάνων ήταν επίσης οι Κύκλωπες και οι Εκατόγχειρες τους οποίος ο Ουρανός φυλάκισε στον Άδη, από φόβο μη χάσει την εξουσία του.
Ο Ουρανός θεωρεί τον νεαρό Κρόνο ιδιαίτερα τερατώδη….
…. και γι’ αυτό τον φυλακίζει. Η μητέρα του Γαία θλίβεται από τη στάση του Ουρανού απέναντι στα παιδιά της και στον νεαρό Κρόνο και οργανώνει τον σφετερισμό της εξουσία του. Ο Κρόνος, ο νεότερος γιος από όλους, προσφέρεται να ηγηθεί της επανάστασης και με τη βοήθεια των Εκατόγχειρων και των Κυκλώπων, επιτίθεται στον πατέρα του, τον ευνουχίζει και γίνεται ο ίδιος ο νέος πανίσχυρος βασιλιάς όλων των θεών. Από το αίμα του Ουρανού που πέφτει στη γη γεννιούνται οι γίγαντες (παιδιά της γης), οι οποίοι ήταν πολύ περισσότεροι από τους Τιτάνες.

…..Επειδή ο Κρόνος είχε μεγάλη εξουσία, την οποία δεν ήθελε να χάσει, αποφάσισε να “τρώει” τα παιδιά του ώστε να τους αφαιρεί την πιθανότητα να επαναστατήσουν εναντίον του κάποια στιγμή. Ο Ουρανός τότε συμβούλευσε την Ρέα , τη σύζυγο του Κρόνου να μεγαλώσει τον Δία στη Κρήτη και στον Κρόνο να δώσει μία πέτρα καλυμένη προσποιούμενη ότι ήταν ο νεογέννητος γιος της. Αντίστοιχα με τον Δία , και ο Ποσειδώνας σώθηκε κατά τον ίδιο τρόπο, αφού η Ρέα τον έκρυψε σε ένα κοπάδι από άλογα και στον Κρόνο έδωσε να φάει ένα μικρό πουλάρι….
Ως συνέπεια, ο Δίας και ο Ποσειδώνας μεγαλώνουν και δημιουργούν μία νέα παράταξη, εκείνη των Ολύμπιων Θεών. Με τη βοήθεια των υπόλοιπων θεών, αλλά και των Εκατόγχειρων και των Κυκλώπων, ο Δίας εναντιώνεται τώρα στο Κρόνο και τους Τιτάνες και ένας βίαιος πόλεμος επαναλαμβάνεται για ακόμα μία φορά
Ο Κρόνος χάνει και αλυσοδένεται στου Άδη το Τάρταρο που είναι εννέα μερόνυχτα μακριά από τη γη και δεκαοκτώ από τον Ουρανό και ο Ήφαιστος σφραγίζει τη πόρτα. Απόγονοι του Κρόνου και άλλοι τιτάνες παραμένουν στην γη, όπου πλέον αποδίδουν την βασιλεία των Ουρανών στον Δία, τον Πατέρα όλων των θεών.

Η επανάσταση των Ελοχίμ

Κάποτε δημιουργήθηκαν οι Άγγελοι και ήταν όλοι αγαθοί όμως με ελεύθερη βούληση όπως τους ανθρώπους. Οι άγγελοι ήταν πνευματικά πλάσματα ή υπερφυσικά όντα κατά τον Μέγα Βασίλειο δημιουργήθηκαν από τον Δημιουργό πριν από τον υλικό κόσμο.

Ο κάθε άγγελος είχε την δική του ατομικότητα, χαρακτήρα και θέληση. Παρ΄ όλη τη καθαρότητα και απλότητα της αγγελικής φύσης, οι άγγελοι ήταν δεκτικοί της κακίας. Αποτέλεσμα της ελευθερίας τους ήταν και η πτώση του δεκάτου τάγματος του Εωσφόρου.  Σύμφωνα με πολλά αποσπάσματα, ο Εωσφόρος πριν από την πτώση του ήταν ο σπουδαιότερος, ο πρώτος στην ιεραρχία των αγγέλων στον οποίο είχε δοθεί η φύλαξη της γης (Ιωάννης Δαμασκηνός). ….

…..Επειδή είχε μεγάλη δόξα, η σοφία του υπέστη φθορά και η υπερηφάνεια του μετατράπηκε σε αλαζονεία, με αποτέλεσμα να απαιτεί να είναι ίσος με το Θεό. Ως συνέπεια άπειρο πλήθος αγγέλων έστεψαν την θέληση τους στην κακία έναντι του αγαθού και επαναστάτησαν. 

Ο Εωσφόρος εξέπεσε από υπερηφάνεια μέσα σε μία στιγμή εξέπεσε στον Άδη μόλις σκέφτηκε ότι μπορεί να γίνει όμοιος με τον Ύψιστο διότι είπε πως “κάθισε στον θρόνο του Θεού” όπως δηλαδή ο Ύψιστος. Σε αυτό συμφωνεί και ο προφήτης Ησαΐας : 
Λέγει ὁ Ἅγιος “Εἶπέ μοι τὰ ἔργα τῶν Δαιμόνων, τὶ κάμνωσιν εἰς τοὺς Μοναχοὺς καὶ λοιποὺς χριστιανούς”.

Λέγει του ὁ Δαίμων “Ἄκουσον Ἀντώνιε ἡμεῖς εἴμεθα πρῶτα ἄγγελοι καὶ ὁ Ἑωσφόρος, ὁ πρῶτος μας, ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνειαν ἐξέπεσε, διότι ἠθέλησε νὰ στήσῃ τὸν θρόνον του ἐπάνωθεν τοῦ Θεοῦ, συλλογιζόμενος δὶς τὸν ἑαυτόν του νὰ γίνη ὅμοιος μὲ τὸν Θεόν. «Καὶ ἔσομαι ὁμοίως τῷ Ὑψίστῳ». Καὶ μόλις τὸ ἐσυλλογίσθη, παρευθὺς ἔπεσε κάτω εἰς τὰ καταχθόνια τοῦ ᾅδου, ἀκολουθοῦντες αὐτὸν καὶ ἡμεῖς, καὶ ἐξ αἰτίας τούτου, ἀπὸ ἄγγελοι ἐγείναμεν δαίμονες, καὶ διὰ τοῦτο ἔχομεν τὸν φθόνον εἰς τοὺς μοναχοὺς καὶ τοὺς ὀρθοδόξους χριστιανούς, καὶ τοὺς πειράζομεν. – See more at: http://www.filoumenos.com/forum/viewtopic.php?f=49&t=15301#sthash.fmXCuBDX.dpuf«Πώς εξέπεσεν εκ του ουρανού ο Εωσφόρος ο πρωΐ ανατέλλων; Συνετρίβη εις τήν γήν ο αποστέλλων πρός πάντα τά έθνη; Σύ είπας εν τη διανοία σου˙ Εις τόν ουρανόν αναβήσομαι, επάνω των αστέρων του ουρανού θήσω τόν θρόνον μου καί έσομαι όμοιος τω Υψίστω˙ νυν δέ εις τόν Άδην κάθεται καί εις τά θεμέλια της γης» Ησαίας (Κεφ.14,12-15)


«Ύπερηφανεύθηκε ή καρδιά σου καί είπες: “Θεός είμαι εγώ, κάθησα στό θρόνο του Θεού”… Έσύ ήσουν υπόδειγμα τελειότητας καί στεφάνι ομορφιάς. Ζούσες μέσα στην τρυφή του παραδείσου του Θεού. Φορούσες κάθε πολύτιμο πετράδι… “Ησουν άμεμπτος στή ζωή σου άπό τήν ημέρα πού πλάστηκες, ωσότου αμάρτησες… Επειδή ήσουν όμορφος, ύπερηφανεύθηκε ή καρδιά σου· έτσι, ή σοφία σου διαφθάρηκε μαζί μέ τήν ομορφιά σου. Γιά τίς πολλές σου αμαρτίες σέ πέταξα στή γη…» (Ίεζ. 28:2,12-15,17).
Οι δαίμονες που τον ακολούθησαν είναι πνεύματα ακάθαρτα σε διαφορετικές πτυχές το καθένα. Σύμφωνα με τον Άγιο Αντώνιο (διάλογος μέγα Αντωνίου μετά του Δαίμονος) ο Εωσφόρος εξέπεσε στα καταχθόνια του Άδη και ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι έκπτωτοι. Ενώ ο Απόστολος Ιούδας λέει  «Θυμηθεῖτε τούς ἀγγέλους πού δέν ἔμειναν πιστοί στό ἀξίωμά τους, ἀλλά ἐγκατέλειψαν τήν οὐράνια κατοικία τους. Ὁ Κύριος τούς ἔχει φυλακίσει στό σκοτάδι μέ αἰώνια δεσμά, γιά νά δικαστοῦν τή μεγάλη ἡμέρα τῆς κρίσεως» (Ἰούδα 6).
Άραγε αυτά τα όντα που εξέπεσαν πριν ακόμα δημιουργηθεί ο υλικός κόσμος τι ενέργειες μπορεί να εκτελούν στον δικό μας κόσμο ; τον υλικό σύμφωνα με τους Άγιους πατέρες της ορθόδοξης παράδοσης;
laptonarchives
loading...