Αποτέλεσμα εικόνας για συγκρουση γης με πλανητη

Μια ομάδα επιστημόνων του Χάρβαρντ μπορεί να έχει βρει μια ένδειξη ότι υπάρχει ένα τμήμα της αρχαίας Γης μέσα στο μανδύα του πλανήτη μας, η οποία ενδεχομένως σύγκρουστηκε με κάποιον πλανήτη.

Μια μελέτη που παρουσιάστηκε στο συνέδριο Goldschmidt στο Σακραμέντο, στην Καλιφόρνια, υποστηρίζει ότι ένα ανεξήγητο ισότοπο από τα βάθη της Γης μπορεί να είναι μία “ηχώ” της αρχαίας Γης που υπήρχε πριν από τη σύγκρουση με ένα άλλο ουράνιο σώμα, το οποίο εκτιμάται ότι οδήγησε στο σχηματισμό της Σελήνης 4.500 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης, η “ηχώ” μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα σήμα από υλικό που υπήρχε πριν από τη στιγμή της σύγκρουσης.

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ με επικεφαλής τον Αναπληρωτή Καθηγητή Sujoy Mukhopadhyay πιστεύουν ότι μόνο ένα μέρος της Γης έλιωσε ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης και ότι στα βάθη του μανδύα του πλανήτη μας υπάρχει ακόμη ένα τμήμα αυτής της Αρχαίας Γης.

Οι επιστήμονες μελέτησαν την αναλογία ισοτόπων ευγενών αερίων από τα βάθη του μανδύα της Γης και τη συνέκριναν με την αναλογία των ισοτόπων των αερίων που βρίσκονται πιο κοντά στην επιφάνεια. Βρήκαν ότι η αναλογία 3He προς 22Ne από τα επιφανειακά στρώματα του μανδύα είναι πολύ υψηλότερη από εκείνη στα βαθύτερα στρώματα.

Η ανάλυση του 129-Xenon και η αναλογία του 130-Xenon επιβεβαιώνει επίσης την υπόθεση που προτείνεται από τους ερευνητές. Υλικό το οποίο έχει “βγει” στην επιφάνεια από το βαθύ μανδύα έχει χαμηλότερη αναλογία από εκείνο που συνήθως βρίσκεται κοντά στην επιφάνεια.

Από τη στιγμή που το 129-Xenon παράγεται από τη ραδιενεργό αποσύνθεση του 129-ιωδίου, αυτά τα ισότοπα δείχνουν ότι το αρχαίο τμήμα του μανδύα σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια των πρώτων 100 εκατομμύριων χρόνων της εξέλιξης της Γης.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η θεωρία εξηγεί τις διαφορές μεταξύ των αναλογιών ισοτόπων ευγενών αερίων σε διάφορα μέρη της Γης.

Όπως είπε ο καθηγητής Mukhopadhyay:

«Η γεωχημεία δείχνει ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των αναλογιών ευγενών ισοτόπων του αερίου σε διάφορα μέρη της Γης και αυτά πρέπει να εξηγηθούν. Η ιδέα ότι μία πολύ σφοδρή σύγκρουση της Γης με άλλον πλανήτη (ανάλογου) μεγέθους -το σημαντικότερο γεγονός στην γεωλογική ιστορία της Γης- προκαλεί ορισμένες από τις αντιλήψεις μας σχετικά με το σχηματισμό των πλανητών και την δυναμική των γιγαντιέων επιπτώσεων. Αν η θεωρία αποδειχθεί σωστή, τότε μπορεί να βλέπουμε την “ηχώ” της αρχαίας Γης, μίας εποχής πριν από τη σύγκρουση».

Είναι αυτή η “αρχαία γη” ο πλανήτης Τιαμάτ;

Βάλε το email σου στην φόρμα για να λαμβάνεις τα άρθρα μας.

Αν πράγματι όλο αυτό αποδειχθεί κάποια στιγμή, τότε θα επιβεβαιώσει το Βαβυλωνιακό έπος της δημιουργίας, Enuma Elish, όπου σύμφωνα με αυτό, πριν ακόμα η Γη σχηματιστεί εντελώς, ένας περιπλανώμενος πλανήτης, ο Nibiru “πιάστηκε” από την βαρυτική έλξη του ήλιου μας, διατάραξε πολλούς πλανήτες, συγκρούστηκε με τον πλανήτη Tiamat (που κάποτε η τροχιά του βρισκόταν μεταξύ του Άρη και του Δία) οπότε “γεννήθηκε” η Γη και η Σελήνη του Τιαμάτ έγινε το δικό μας φεγγάρι. diadrastika