Σίγουρα έχουμε μεγάλη άγνοια για την αρχαία τεχνολογία και το πόσο προηγμένη θα μπορούσα να ήταν, μία εποχή όπου οι άνθρωποι θεωρούνταν πολύ πίσω σε σχέση με εμάς. Ωστόσο υπάρχουν πράγματα που βγάζουν μάτια και ανατρέπουν πολλά, αλλά η σύγχρονη αρχαιολογία και η επιστήμη τα προσπερνάει σαν να μην υπάρχουν.

Κάτι τέτοιο, ίσως, είναι και αυτό που βλέπουμε στην φωτογραφία και η προέλευσή του είναι από τα αρχαία Σούσα. Βρέθηκε κοντά στους πρόποδες των βουνών Ζάκρος, 250 χλμ ανατολικά του ποταμού Τίγρη. Χρονολογείται περίπου στο 4000 π.Χ.

Η παλιά πόλη, βρίσκεται μεταξύ των σύγχρονων ποταμών Karkheh και Dez (οι ποταμοί Choaspes και Eulaeus που αναφέρονται στο Βιβλίο του Δανιήλ 8:2, όπου ο Δανιήλ είδε το όραμά του), οι οποίοι φέρνουν τη λάσπη από τα βουνά Zagros καθιστώντας την περιοχή μια από τις πιο εύφορες.

Ήταν το πολιτικό κέντρο του Ελάμ στην αρχή της τέταρτης χιλιετίας και υπάρχει ένα φρούριο που ακόμα σώζεται και χρονολογείται σε αυτή την περίοδο.

Η ασσυριακός βασιλιάς Ασσουρμπανιπάλ κατέστρεψε εντελώς τα Σούσα μεταξύ 645 έως 640 π.Χ. για να εκδικηθεί τις αδικίες των λαών της Μεσοποταμίας από τους Ελαμίτες.
Η πόλη ξαναχτίστηκε και κατοικήθηκε λίγο μετά την επίθεση του Ασσουρμπανιπάλ για να κατακτηθεί από τον Πέρση βασιλιά Κύρο τον Μέγα, στο 538 π.Χ. Έγινε η πρωτεύουσα της Περσικής Αυτοκρατορίας από τον Καμβύση Β και επεκτάθηκε από τον Πέρση βασιλιά Δαρείο τον Μεγάλου (549-486 π.Χ.)

Η επιγραφή που αφορά την καταστροφή της Σούσα από τον Ασσουρμπανιπάλ, το 647 π.Χ. έχει ως εξής:

Σούσα, η μεγάλη ιερή πόλη, κατοικία των θεών τους, έδρα των μυστηρίων τους, την έχω κατακτήσει.
Μπήκα στα παλάτια της, άνοιξα τα ταμεία τους όπου το ασήμι και ο χρυσός, τα αγαθά όλα και ο πλούτος είχε συσσωρευτεί… οι θησαυροί της Σουμερίας, Ακκάδ και Βαβυλώνας που οι αρχαίοι βασιλιάδες του Ελάμ είχαν λεηλατήσει.
Κατέστρεψα το ziggurat στα Σούσα. Συνέτριψα τα λαμπερά κέρατα από χαλκό.
Έσβησα τους ναούς του Ελάμ στο μηδέν. Θεούς και θεές τους έσπειρα στους πέντε ανέμους.
Τους τάφους των αρχαίων και των πρόσφατων βασιλιάδων, τους κατέστρεψα, τους έκθεσα στον ήλιο και παρέσυρα τα οστά τους προς τη γη της Ashur. Κατέστρεψα τις επαρχίες του Ελάμ και στη γη τους έσπειρα αλάτι.

Αν δεν συνέβαιναν όλα αυτές οι καταστροφές, ίσως, να είχαμε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό το αρχαίο άγαλμα που μας δείχνει έναν άνδρα σε ένα μικρό όχημα με ρόδες, ενδεχομένως τρίκυκλο, με το μπροστινό μέρος κατεστραμμένο. Απίθανο, λοιπόν, να το κουβαλούσαν σκλάβοι στις πλάτες τους, αφού είνιαι φανερή η οπή του άξονα για τροχούς.

Το θέμα είναι το εξής: Πώς κινούνταν; Το έσερνε κάποιο άλογο ή ήταν αυτοκινούμενο με κάποιο άγνωστο σε μας μηχανισμό, όπως για παράδειγμα τα ατομικά vimanas πλάτης, όπου σε κάποιο ανάγλυφο επάνω φαίνεται καθαρά η φτερωτή του μηχανισμού; Καθώς ο εποχούμενος είναι ένας θεός, μπορούμε εύκολα να κάνουμε πολλούς συνειρμούς και συνδυασμούς όταν ξέρουμε ότι οι σύμφωνα με τις παραδόσεις, οι περισσότεροι θεοί στον είχαν προσωπικά οχήματα, με την επιπλέον δυνατότητα να πετούν. diadrastika

loading...