Matrix: Πώς Λειτουργεί ο Αόρατος Προγραμματισμός

[09/01/2019 - 15:47]

Matrix: Πώς Λειτουργεί ο Αόρατος Προγραμματισμός

Έχετε αναλογιστεί πως έχει διαμορφωθεί η ζωή σας από την τήρηση των κανόνων που ισχύουν στις συγχρονικές κοινωνικές δομές των πόλεων;

Έχετε σκεφτεί πως λειτουργεί ο νους μέσα από τις συνεχόμενες καθημερινές δραστηριότητες που επιλέγετε βάσει του κατευθυνόμενου τρόπου που ζείτε;

Oι Επαναλαμβανόμενες υποχρεώσεις της κάθε μέρας, εγκλωβίζουν τα «θέλω» της ψυχής και μας περιορίζουν να λειτουργούμε σαν ελεύθερα όντα. Η πίεση του χρόνου και η εκπλήρωση πολλές φορές των επίπλαστων υποχρεώσεων δεν μπορεί να μας αφήσει να διακρίνουμε ότι ουσιαστικά είμαστε εγκλωβισμένοι, όπως σε μια φυλακή.

Οι πόλεις ουσιαστικά λειτουργούν σαν ανοικτές φυλακές. Δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ελευθερίας μέσω των πολλών Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Τους διάφορους τρόπους εκτόνωσης και διασκέδασης, την άνετη πρόσβαση και ταχύτητα σε πληροφορίες και την ευκολία στη επικοινωνία ανά πάσα στιγμή μέσα από τα ΜΜΕ.

Αλλά το πόσο εγκλωβισμένοι είμαστε θα το διαπιστώσουμε, αν σκεφτούμε πόσο συχνά διαφοροποιούμαστε από το καθημερινό πρόγραμμα. Εξορμούμε στην θάλασσα ή το βουνό ή πόσο συχνά βγαίνουμε εκτός πόλης. Αυτό, γίνεται σπάνια γιατί ο σύγχρονος τρόπος ζωής, μας συντηρεί την ψευδαίσθηση των συνεχόμενων δραστηριοτήτων με σκοπό να μην σπάσουμε το Matrix.

Ο κώδικας αυτός, είναι αόρατος προγραμματισμός, καθώς ζούμε σε μια κατασκευασμένη πραγματικότητα που επιβάλλεται από το σύστημα. Δημιουργήθηκε προκειμένου να κατευνάσει και να εκμεταλλευτεί τον άνθρωπο ως καταναλωτικό όν και ως πηγή ενέργειας. Ο Μέσος πολίτης είναι εξαρτημένος από δομές που επιβάλλονται σαν υποχρεωτικοί κανόνες διαβίωσης και είναι εγκλωβισμένος στον κόσμο των ψεύτικων αναγκών.

Ο προγραμματισμός λειτούργει στο πλαίσιο επίπλαστων αναγκών σαν το κάρβουνο που δυναμώνει την φωτιά των καθημερινών υποχρεώσεων. Αυτές δημιουργούν μια ανυπόφορη καθημερινότητα, που στηρίζεται στην μηχανικότητα των αντιδράσεων μας. Έτσι δημιουργούνται «ενεργειακοί εγκλωβισμοί» στην προσπάθεια να ολοκληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας. Αυτές που απορρέουν από την προγραμματισμένη εργασία, την υπερπροστατευτική φροντίδα των παιδιών, το άγχος, την τελειομανία, τις δουλειές στο σπίτι, τις κοινωνικές δραστηριότητες κ.λπ.

Παράλληλα αυτό ενισχύεται από την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών. Αυτές είναι η πληρωμή φόρων και λογαριασμών, η απασχόληση με τα Μέσα Μαζικής δικτύωσης και Επικοινωνίας και διάφορες υποχρεώσεις που δημιουργούνται με την πληθώρα πληροφοριών που σας βομβαρδίζουν νοητικά και συναισθηματικά.

Όλα αυτά δημιουργούν ένα «αόρατο ενεργειακό δίχτυ» που εγκλωβίζει και μειώνει την Συναισθηματική μας νοημοσύνη. Βασικός του σκοπός είναι να μην αντιληφθούμε το πόσο χρειάζεται να αποσυμφορήσουμε την καθημερινότητα που μας πιέζει ψυχολογικά, σωματικά και νοητικά.

Έτσι σιγά σιγά δημιουργείται στην αύρα μας ένα σύννεφο από σκεπτομορφές που παγιώνουν αντιλήψεις. Αυτό το «αόρατο σύννεφο σκέψεων και εικόνων» ανατροφοδοτείται σε καθημερινή βάση από μια άβυσσο σκέψεων και αρνητικών υποθετικών προβολών για το μέλλον μας. Για το πώς θα ανταποκριθούμε στις οικονομικές και κοινωνικές υποχρεώσεις, μη γνωρίζοντας ότι ουσιαστικά λειτουργούν σαν τα κάγκελα που κρατούν εγκλωβισμένη την ψυχή μας μέσα στο χάος των πληροφοριών που δημιουργούνται για τον έλεγχο των μαζών.

Ο ψυχισμός των ανθρώπων παράλληλα επηρεάζεται πολύ εύκολα από τους θορύβους της πόλης που δεν έχουν σχέση με το φυσικό περιβάλλον. Οι υπόηχοι και οι υπέρηχοι που δεν αντιλαμβανόμαστε επηρεάζουν το νευρικό μας σύστημα και τα κύτταρα μας.

Οτιδήποτε έχει ενέργεια παράγει δονήσεις [1] που τις απορροφάμε σε μεγάλο βαθμό, καθώς είμαστε όντα που αποτελούνται σε μεγάλο ποσοστό από νερό (70%). Το νερό, λόγω του γεωμετρικού του σχήματος και των δομών του, μεταδίδει ηλεκτρομαγνητικά κύματα, δηλ. ενέργεια. Έτσι, το νερό στο σώμα μας, αποκρυσταλλώνει τις συναισθηματικές μας μεταπτώσεις. Κατά συνέπεια  το νερό μεταξύ ψυχής και σώματος, είναι ο δεσμός που αποτυπώνει τις αλλαγές που τελούνται στη  συναισθηματική μας αύρα και σωματοποιεί τις ψυχοσυναισθηματικές αντιδράσεις που βιώνουμε στην καθημερινότητα μας.

Ο παραπάνω συσχετισμός αποδεικνύεται και από σχετικά πειράματα όπου η δομή του νερού επηρεάζεται από τις δονήσεις των ήχων και των λέξεων που εκπέμπουν χαρά, αγάπη, μίσος, κ.λπ. [2].

Οι δονήσεις στις πόλεις είναι σε πολύ μεγάλο ποσοστό τεχνητές και προέρχονται από ανθρώπινες κατασκευές. Οι συσκευές, οι ήχοι που παράγουν, τα δομικά υλικά είναι τεχνητά, οι τροφές επεξεργασμένες, η ατμόσφαιρα είναι επιβαρυμένη από τα παράγωγα των καύσεων (διοξείδιο, μονοξείδιο του άνθρακα κ.λπ), από τα φυτοφάρμακα και τα χημικά απόβλητα. Τα παράγωγα του πετρελαίου κυριαρχούν στην ζωή μας μέσω των πλαστικών συσκευασιών.

Ζούμε σε ένα τεχνητά δομημένο περιβάλλον που ακόμα και οι σκέψεις και οι δονήσεις των ανθρώπων επηρεάζουν τον ψυχισμό μας. Το ενεργειακό μας πεδίο αλληλεπιδρά με τις αύρες των ανθρώπων που συναντάμε στην καθημερινότητα μας.

Βασικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων στις πόλεις είναι η έλλειψη καλού ύπνου. Η διαταραχή του κιρκάδιου ρυθμού[3] που σχετίζεται με την αυξομείωση εκκρίσεων ορμονών. Καθώς και η απουσία του ήλιου που χρειάζεται να λαμβάνουμε κατά την διάρκεια της ημέρας για να παράγει ο οργανισμός μας βιταμίνη D[4].

Όσο λιγότερο κοιμόμαστε τόσο λιγότερη μελατονίνη[5] παράγεται. Οι παραπάνω ορμόνες είναι απαραίτητες για την καλή ποιότητα του ύπνου και την ευεξία. Λειτουργούν σαν φυσικό αντικαταθλιπτικό στο σώμα μας.

Η ζωή στην πόλη όμως δεν μας επιτρέπει τον φυσικό τρόπο διαβίωσης. Πλέον δεν νιώθουμε την ανάγκη να καθόμαστε στον ήλιο καθως έχουμε συνηθίσει να μετακινούμαστε με τροχοφόρα. Αποτέλεσμα είναι να περιορίζουμε την έκθεση μας στον ήλιο που είναι απαραίτητος για την καλή ψυχολογία μας. Δεν είναι τυχαίο ότι μεγάλα ποσοστά αυτοκτονιών καταγράφονται στις ανεπτυγμένες χώρες του Βορρά.

Οι επεξεργασμένες τροφές με τα συντηρητικά δεν προσφέρουν τις απαραίτητες βιταμίνες που λαμβάναμε παλαιότερα από τροφές που προέρχονταν απ’ ευθείας από την φύση. Αποτέλεσμα είναι να παρουσιάζουμε ελλείψεις σε βασικές βιταμίνες δημιουργώντας οξείδωση στον οργανισμό καθώς δεν λαμβάνει τα απαραίτητα θρεπτικά «ζωντανά» συστατικά.

Ο χρόνος για άθληση ή για κάτι δημιουργικό θα βοηθούσε στην ευεξία και τη χαρά και θα μας ευχαριστούσε στην καθημερινότητα, αλλά είναι δυστυχώς πολύ λίγος.

Ζώντας χρόνια κάτω από αυτές τις συνθήκες, παρακολουθούμε ειδήσεις και γεγονότα στην πλειοψηφία αρνητικά από τα ΜΜΕ. Ο ψυχισμός μας έχει μάθει να τρέφεται από τέτοιου είδους ενεργειακές δονήσεις. Είναι ανίκανος πλέον να αντιδράσει για κάτι διαφορετικό που θα μεταμορφώσει ενεργειακά την αντίληψη μας και να ξεσκεπάσει τον «αόρατο ιστό» που μας περιβάλλει.

Βασικό χαρακτηριστικό της ζωής στην πόλη είναι η απομόνωση και η οκνηρία. Ασχολούμαστε με ένα table, μια τηλεόραση, ένα κινητό ή ένα video-game. Αυτά μας δημιουργούν μια επίπλαστη αίσθηση ευχαρίστησης και χαλαρής ικανοποίησης από την κουραστική καθημερινότητα. Συνέπεια της είναι η μοναχικότητα καθώς βυθιζόμαστε σε ένα κόσμο που δεν αλληλεπιδρά με τους γύρω μας. Δεν ανταλλάσουμε απόψεις δια ζώσης και δεν συμμετέχουμε άμεσα σε ομάδες άτομων.

Αποτέλεσμα είναι ότι η σπίθα την αντίδρασης δεν μπορεί να αναπαραχθεί και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να αφυπνιστούν οι συνειδήσεις των ανθρώπων.

Ουσιαστικά λειτουργούμε σαν δέκτες, συντροφιά με ένα άψυχο αντικείμενο που αναμεταδίδει εικόνες, πληροφορίες και τεχνητές δονήσεις. Το ενεργειακό μας σύστημα και τα κύτταρα μας απορροφούν την μηχανικότητα των δονήσεων. Την οικιοποιούνται και πάλλονται στον ρυθμό αυτό καθώς έχουμε γεννηθεί για να μιμούμαστε και να μαθαίνουμε ενώ παρατηρούμε ή βιώνουμε γεγονότα.

Εξελισόμαστε μέσα από τις παραστάσεις και τις συνθήκες που μεγαλώνουμε. Όταν τις περισσοτερες ώρες της ημέρα βιώνουμε την μηχανικότητα και λαμβάνουμε συνέχεια τεχνητές δονήσεις μαθαίνουμε να λειτουργούμε σαν κατευθυνόμενες μηχανές χωρίς αυτόβουλη διάνοια και χωρίς προσωπικό άξονα θέλησης και δράσης.

Οι σκέψεις μας θα έχουν πάντα επιρροές μέσα από τον αυτοματοποιημένο τρόπο που ζούμε. Από τις συμπεριφορές των άλλων, καθώς μιμούστε τα πρότυπα που προωθούν τα παγκόσμια κοινωνικο-οικονομικά κέντρα. Εξουσιαζόμαστε από τεχνητά δημιουργήματα και αποροφούμε τις δονήσεις τους.

Σαν μιμητικά όντα προγραμματιζόμαστε βάσει αναγκών που μας επιβάλλουν. Αποτέλεσμα είναι να αναδημιουργούμε στον ανθρώπινο ψυχισμό μας την ψυχρότητα και την κενότητατων δονήσεων που προέρχονται από όλα αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Ο προγραμματισμός, η πίεση και το άγχος στην καθημερινότητα δημιουργούν εγκλωβισμούς. Έτσι λειτουργείς περιοριστικά, ότι κάνεις γίνεται ρουτίνα, η καθημερινότητα σε πνίγει και δημιουργείται η αίσθηση της κενότητας στον εαυτό σου.

Δημιουργούνται αντίγραφα σκέψεων και συμπεριφόρων που τα εφαρμόζουμε χωρίς να λαμβάνουμε υπ’ όψη τις πραγματικές μας ανάγκες. Την χαρά της δημιουργίας δηλαδή και της εξέλιξης. Ο άξονας που συντηρούμε βασίζεται σε μη ανθρώπινα πρότυπα. Σκοπός να εκπαιδευόμαστε ως άτομα περιορισμένης αντίληψης που υπηρετούν το σύστημα των αξιών, το οποίο επιβάλλεται από κέντρα χειραγώγησης και ελέγχου.

Μας θέλουν καταναλωτικά όντα χωρίς αξίες και προσωπικότητα και το έχουν καταφέρει, καθώς μιμούμαστε ο ένας τον άλλο. Δεν διακρίνουμε ότι όσο δεν κάνουμε κάτι για να επιστρέψουμε στην πραγματική μας φύση, αυτό οδηγεί σταδιακά στον βαθύ ωκεανό της κατάθλιψης και της μηχανικότητας.

Δεν μπορούμε να χαρούμε την καθημερινοτητα, γιατί δεν μας γεμίζει τίποτα, εκνευριζόμαστε με το παραμικρό από τις συμπεριφορές των άλλων και λειτουργούμε παρορμητικά.

Καταφεύγουμε στο αλκοόλ, τα φάρμακα και τα ναρκωτικά ή επιζητούμε απολαύσεις που διεγείρουν τον κορεσμένο ψυχισμό μας. Απολαύσεις που και αυτές τις εχει επιβάλλει το σύστημα για να μας δημιουργεί φοβίες και εκβιαστικά διλήμματα ώστε να ξεχάσουμε την πραγματική ουσία της ζωής. Που είναι, η βίωση της δική μας ελευθερίας μέσα από την χαρά της δημιουργίας και η εξέλιξη μέσα από της παγκόσμιας ενέργειας της αγάπης.

[1] Παράγονται από την ταλάντωση ενός φυσικού ή τεχνητού δημιουργήματος στο σύμπαν.

[2] Τα πειράματα του Δρ. Μασάρου Εμότο το 1994, απέδειξαν ότι το νερό αποθηκεύει και μεταδίδει πληροφορίες μέσω των κρυσταλλοδομών του. Εικόνες, ήχοι, ομιλία, σκέψεις, αποκρυσταλλώνονται και μεταφέρονται στην μοριακή δομή του νερού. Ο Γάλλος δρ. Jacques Benveniste, στο τέλος της δεκαετίας του ’80, απέδειξε ότι το νερό καταγράφει πληροφορίες και διαθέτει μνήμη.

[3] Ο κιρκάδιος ρυθμός, είναι το εσωτερικό μας ρολόι, επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες, κυρίως από το φως της ημέρας. Το κιρκάδιο ρολόι απορυθμίζεται, καθώς λαμβάνει μεικτά εξωτερικά σήματα από το περιβάλλον. Παράδειγμα αυτής της διαταραχής είναι η χρήση του κινητού αργά το βράδυ. Το μπλε φως της οθόνης διαταράσσει τη φυσιολογική εναλλαγή  ημέρας –νύχτας, κάνοντας τον οργανισμό να πιστεύει πως ξημέρωσε πάλι. Μειώνοντας τα επίπεδα μελατονίνης απορυθμίζεται τελικά ο κύκλος του ύπνου. Το πρωί ξυπνάτε κουρασμένοι παρά το ότι κοιμηθήκατε; να η αιτία.…

[4] Είναι απαραίτητη για την υγεία των οστών, συμβάλλει στην ανάπτυξη του οργανισμού και δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης ενισχύει τα επίπεδα της σεροτονίνης, η οποία ευθύνεται για την καλή μας διάθεση.

[5] Η μελατονίνη είναι μια ορμόνη που η αυξομείωση της επιτρέπει τη ρύθμιση του κιρκάδιου ρυθμού και ειδικά του κύκλου του ύπνου. Η υψηλή συγκέντρωση της προκαλεί υπνηλία και τα υψηλότερα επίπεδά της στο σώμα αναπτύσσονται 00:00-08:00. Η έκκρισή της ενεργοποιείται στο σκοτάδι και βοηθά να γνωρίζουμε πότε είναι ώρα να κοιμηθούμε και πότε να ξυπνήσουμε. Έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

omorfizoi.gr

Διαβάστε τη συνέχεια

loading...
Loading...
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ