μεταλλικό κυκλικό βάθρο όπου καίει φωτιά
Από http://sfrang.blogspot.gr/2014/04/t.html, λαμβάνουμε την εξής πληροφορία:
O ιστορικός της Λήμνου Aργ. Mοσχίδης αναφέρει για τη γιορτή των Hφαιστείων, όπως την περιγράφει ο Φλάβιος Φιλόστρατος, τα εξής:
«Kατά ταύτην, τελουμένην κατ’ έτος, εσβένυτο επί της νήσου (Λήμνου) παν πυρ και επέμπετο εις Δήλον Iερά ναύς (φαίνεται ότι Iερουσαλήμ της Eλλάδος ήταν τότε η Δήλος) ίνα κομίσει νέον τοιούτον αγνόν εκ της εστίας της ιεράς εκείνης νήσου. Kατά το διάστημα δε τούτο, οι κάτοικοι προσέφερον εναγίσματα και θυσίες. Aν το πλοίον επανήρχετο προ της ενάτης ημέρας δεν ηδύνατο να προσεγγίσει, αλλά υποχρεούτο να παραπλέει μέχρις ου όσιον το εισπλεύσαι γένηται. Mετά δε την προσόρμισιν διενέμετο το πυρ εις τας εμπύρους τέχνας και εις την άλλην δίαιτα και ήρχιζε του λοιπού νέος βίος».
***
Το ιερό πυρ στις αποικίες
Οι αρχαίοι Έλληνες κατά την αναχώρηση προς νέα αποικία με επικεφαλής τον οικιστή έπαιρναν από το βωμό της μητρόπολης το ιερό πυρ, που συμβόλιζε το δεσμό της αποικίας με τη μητρόπολη.
***
Ευχίδειος Άθλος (από http://www.hellenicreligion.gr/doc/euxideiosathlos.htm)
Πλαταιές, καλοκαίρι του 479 πριν την χριστιανική χρονολόγηση. Η νίκη κατά των αλλοθρήσκων είναι συντριπτική. Οι εναπομείναντες Πέρσες παίρνουν την άγουσα για την επιστροφή αφήνοντας πίσω τους ερειπωμένους Ναούς, καμένα Ιερά Άλση και κατεστραμμένους Βωμούς. Οι Έλληνες με κοινό ψήφισμα αποφασίζουν για πενήντα χρόνια να μην τα αναστηλώσουν ώστε οι επόμενες γενιές να μην ξεχάσουν την βαρβαρότητά τους.
Οι Πλαταιείς όμως πρέπει να εξαγνίσουν την Πόλη από το μίασμα που άφησαν πίσω τους οι βάρβαροι. Αλλόφυλοι και αλλόθρησκοι έχουν μολύνει το πυρ που έκαιγε στον βωμό της. Το μίασμα θα φέρει κακοτυχία, λιμούς, δεινά. Οι τελετές δεν θα έχουν αποτέλεσμα, οι Θεοί θα αποστρέψουν το προστατευτικό βλέμμα Τους από την ακάθαρτη Πόλη. Θα παραμείνει κατακτημένη και χωρίς τους βαρβάρους.
Οι άρχοντες της Πόλεως καλούν αμέσως μετά την μάχη τον οπλίτη-ημεροδρόμο Ευχίδα. Δεν υπάρχει ούτε σκέψη να περιμένουν έστω και μια νύκτα για ξεκούραση. Το μίασμα είναι υψίστης προτεραιότητος. Κάθε καθυστέρηση εξαγνισμού αποτελεί ανόσια πράξη και ύβρη προς τους Θεούς της Πόλεως.
Ο Ευχίδας πρέπει να πάει στους Δελφούς και να φέρει εξαγνισμένο πυρ από τον Ναό του Απόλλωνος και να γυρίσει πίσω. Τρέχοντας, πρέπει να καλύψει μία απόσταση 1000 σταδίων, ισοδύναμη με 200 χιλιόμετρα μέσα από χαράδρες, στενά μονοπάτια, άλση και βουνά.
Η απόσταση είναι τεράστια, η κόπωση από την μάχη μεγάλη. Όμως είναι ο ημεροδρόμος της Πόλεως των Πλαταιών. Η φυσική του αντοχή σε μεγάλες αποστάσεις είναι μεγαλύτερη των συμπατριωτών του. Η αποστολή του Ιερή. Αυτή την φορά θα τρέξει για την Αθανασία, τον ανώτερο σκοπό του Έλληνος. Να δοξαστεί δοξάζοντας την Πόλη και τους Θεούς της.
Θα φτάσει στους Δελφούς, θα εξαγνιστεί στην Κασταλία Πηγή, θα φορέσει δάφνινο στεφάνι, θα πάρει το Ιερό Πυρ και θα επιστρέψει σε 24 ώρες στις Πλαταιές για να το παραδώσει, αφήνοντας εκεί την τελευταία του πνοή, πριν τον δεχτούν οι Θεοί ανάμεσά τους. Αθάνατος!
athriskos

Image by Bradiporap from Pixabay