Καλλιτεχνική απεικόνιση από Valerio Errani στο Pixabay

Έλληνες, Δέχεστε Νοητική Επίθεση

Σπύρος Μακρής
περιεχόμενο νόησης, δημιουργικής σκέψης και ελεύθερου συνειρμού

Σε μία από τις πολλές επισκέψεις του επαφικού Διοσπολίτη στο Σπήλαιο των Ολύμπων, στη Χίο, έλαβε ένα μήνυμα, από την Ολύμπια Θεά Ήρα. Εκεί στη σπηλιά, ανάμεσα σε σταλακτίτες και σταλαγμίτες. υπάρχει ένας φυσικός σχηματισμός που θυμίζει προτομή γυναίκας. Ο Διοσπολίτης, ισχυρίζεται ότι μέσω αυτού (που ο ίδιος ονομάζει Ολύμπια Ήρα), συνομιλεί τηλεπαθητικά με τη θεά και έρχεται σε πνευματική επαφή μαζί της (Διαβάστε επίσης: Σύμπαν 201. Το συμβάν που άλλαξε τη ζωή του Διοσπολίτη). Προ καιρού του εντυπώθηκε ένα μήνυμα, «Έλληνες, δέχεστε νοητική επίθεση», το οποίο θα μπορούσε άνετα να απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα:

Ο συντομότερος δρόμος να καταστραφεί ένας άνθρωπος είναι να του αποσπάσει κάποιος την αίσθηση της ελευθερίας και του νοήματος. Το ίδιο ισχύει και για τους πολιτισμούς. Υπάρχουν αρκετές επιστήμες και μερικοί επιστήμονες που συμβάλλουν σε αυτό. Αρνούνται να αποδεχτούν το προφανές επειδή δεν μπορούν να το αποδείξουν άκρως επιστημονικά, αλλά καταδιώκουν άλλους επιστήμονες και απλούς καθημερινούς ανθρώπους που προτείνουν την άποψή τους. Υπάρχουν, επίσης, πολλά δόγματα που οδηγούν τους ανθρώπους να πιστέψουν σε κάτι που δεν έχει αποδειχτεί ότι υπάρχει, π.χ. μία ανώτερη δύναμη, αλλά κατακρίνουν και πολεμούν εκείνους που θέλουν να πιστεύουν σε άλλες ανώτερες δυνάμεις που επίσης δεν έχει αποδειχτεί ότι υπάρχουν.

Το εξωφρενικότερο είναι όταν αυτοί οι λίγοι επιστήμονες και κάποιοι υπερασπιστές δογμάτων, συνεργάζονται έμμεσα μεταξύ τους, χωρίς ποτέ να το παραδέχονται, μα όλοι μαζί προωθούν τη στέρηση της νοητικής ελευθερίας. Το κάνουν τόσο έντεχνα, που αρκετός κόσμος πείθεται ότι μπορούν να συμβούν και να συνυπάρξουν δύο ασύμβατα πράγματα. Αυτό συμβαίνει επειδή μεγάλη μερίδα ανθρώπων έχει μετατραπεί σε ένα παθητικό παρατηρητή που του έχουν στερήσει την ελεύθερη σκέψη και τον έχουν φορτώσει με σύγχρονες δεισιδαιμονίες οι οποίες σταδιακά αντικαθιστούν τις παλιές.

Δυστυχώς, η παθητικότητα είναι βαθιά ριζωμένη στον άνθρωπο, ιδιαίτερα στον πολιτισμένο άνθρωπο. Από μωρά και νήπια, παθητικά στην ασφάλεια της αγκαλιάς της μάνας, σε όλη τη σχολική διάρκεια στην παθητικότητα της υπακοής της διδασκαλίας και, μετά, στη συνήθεια της παθητικής υπακοής στις πιέσεις μιας εργασίας, ακόμα και στην παθητικότητα της αναμονής τρόπου εφαρμογής κάποιων εξαγγελιών από κέντρα εξουσίας. Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι εθισμένος στην παθητικότητα και στην παθητική αναμονή πιθανών εξελίξεων που τις περιμένει παθητικά να συμβούν – αν ποτέ συμβούν.

Ωστόσο, εξακολουθεί να νομίζει και να πιστεύει ότι είναι ελεύθερος αλλά όταν συμβεί κάτι που τον βγάζει από την παθητική του κατάσταση στην οποία έχει βολευτεί, καταδικάζει παθητικά έναν απρόσωπο και ουσιαστικά αόρατο εχθρό, γιατί η παθητική του στάση δεν τον βοηθάει να τον εντοπίσει στην πραγματικότητα. Ζει, λοιπόν, σε μια ασταθή ισορροπία την οποία δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει, οπότε και να διαχειριστεί, αλλά το παραμικρό σπρώξιμο μπορεί να τον ανατρέψει και να τον καταστρέψει, είτε είναι μόνο ένας άνθρωπος, είτε μια ομάδα ανθρώπων, είτε ακόμα και ένας ολόκληρος πολιτισμός. (Διαβάστε επίσης: Πότε Περίπου θα Επέμβουν οι Ολύμπιοι)

diadrastika / Image by Valerio Errani from Pixabay