Τι Συνέβη σε Δυο Γυναίκες που Ταξίδεψαν στο Χρόνο Χωρίς Χρονομηχανή και Συνάντησαν την Μαρία Αντουανέτα

[10/09/2018 - 10:41]

Τι Συνέβη σε Δυο Γυναίκες που Ταξίδεψαν στο Χρόνο Χωρίς Χρονομηχανή και Συνάντησαν την Μαρία Αντουανέτα

Στις 5 Οκτωβρίου του 1789, η Μαρία Αντουανέτα, ντυμένη με ένα απλό φόρεμα και ένα καπέλο με φαρδιά μπορντούρα, καθόταν στη βεράντα του πύργου της, το Πετί Τριανόν, στις Βερσαλλίες. Καθόταν και σχεδίαζε ορισμένα δέντρα όταν η ησυχία της διακόπηκε από μια σελίδα που έφερνε νέα ότι ένας οργισμένος όχλος ήταν καθ’ οδόν από το Παρίσι.

Αυτά έκανε την τελευταία ημέρα της βασιλείας της στο αγαπημένο της Τριανόν, την ημέρα της αρχή του τέλους για τη γαλλική μοναρχία.

Τουλάχιστον, αυτά υποστηρίζουν οι Charlotte Anne Moberly και Eleanor Jourdain στο βιβλίο τους The Adventure. Οι δύο γυναίκες ισχυρίστηκαν ότι, όταν επισκέφτηκαν το παλάτι το 1901, συνέβη κάτι το εξαιρετικό: μεταφέρθηκαν πίσω στον 18ο αιώνα, όπου είδαν τη βασίλισσα την τελευταία ευτυχισμένη μέρα της ζωής της.

Ήταν μια ιστορία που η Moberly και η Jourdain θα έλεγαν για τις υπόλοιπες μέρες της ζωής τους.

Η Moberly ήταν κόρη του επισκόπου του Σόλσμπερι και πρώτη διευθύντρια του κολεγίου του Σεντ Χιου για γυναίκες στην Οξφόρδη. Η Jourdain ήταν αντιπρόεδρός της. Για να γνωριστούν καλύτερα, η Moberly ταξίδεψε στο Παρίσι για να επισκεφθεί την Jourdain. Στις 10 Αυγούστου του 1901, οι δύο γυναίκες αποφάσισαν να δουν το Παλάτι των Βερσαλλιών.

Όταν ολοκληρώθηκε η ξενάγησή τους, οι δυο τους κάθισαν στην Αίθουσα των Κατόπτρων και η Moberly πρότεινε να δουν το Πετί Τριανόν. Όμως, χάθηκαν καθ’οδόν και άρχισαν να αισθάνονται ότι κάτι συνέβαινε. Σταμάτησαν για να πάρουν οδηγίες από δύο άντρες ντυμένους με πρασινωπό πανωφόρι και τριγωνικά καπέλα, οι οποίου υπέθεσαν ότι ήταν κηπουροί λόγω ενός καροτσιού και άλλων εργαλείων που είχαν. Η Jourdain είδε στα δεξιά της ένα εξοχικό. Στην πόρτα στεκόταν μια γυναίκα που έδινε μια κανάτα με νερό σε μια νεαρή κοπέλα. Και οι δύο ήταν ντυμένες με ασυνήθιστα ρούχα. Οι δυο τους συνέχισαν προς το Τριανόν, όπως τους είπαν οι άνδρες, αλλά σύντομα συνέβη κάτι τρομακτικό, όπως έγραψε αργότερα ο Jourdain στο βιβλίο τους:

«Άρχισα να νιώθω σαν να περπατούσα στον ύπνο μου. Το όνειρο ήταν καταπιεστικό. Τελικά, βρήκαμε ένα μονοπάτι που διέσχιζε το δικό μας, και είδαμε μπροστά μας ένα κτίριο που αποτελούνταν από μερικές κολώνες. Στα σκαλιά, ήταν καθισμένος ένας άνδρας με βαρύ μαύρο μανδύα γύρω από τους ώμους του και πλατύγυρη ρεπούμπλικα. Εκείνη τη στιγμή το απόκοσμο συναίσθημα που είχε αρχίσει στον κήπο κατέληξε σε μια οριστική εντύπωση για κάτι παράξενο και εμπνευσμένο από το φόβο. Ο άνδρας γύρισε αργά το πρόσωπό του, το οποίο ήταν χαραγμένο από την ευλογιά: η επιδερμίδα του ήταν πολύ σκοτεινή. Η έκφραση ήταν πολύ κακή και όμως αόρατη… Ένιωσα αποτροπιασμό να περάσω από μπροστά του».

Εκείνη τη στιγμή, ένας άλλος άνδρας με παράξενη προφορά ήρθε τρέχοντας πίσω τους και τους είπε το μονοπάτι που έπρεπε να πάρουν για το Τριανόν, που τους οδηγούσε μακριά από τον άντρα που είχαν φοβηθεί. Αφού περπάτησαν λίγο ακόμα, βρήκαν επιτέλους του σατό. Στο βόρειο μπαλκόνι του, η Moberly είδε μια όμορφη γυναίκα, με ξανθά μαλλιά και καπέλο, να σχεδιάζει. «Νόμισα ήταν κάποια τουρίστρια», έγραψε αργότερα η Moberly, «αλλά το φόρεμά της ήταν παλιομοδίτικο και μάλλον ασυνήθιστο… Την κοίταξα κατευθείαν. Αλλά ένα παράξενο αίσθημα με έκανε να τραβήξω το βλέμμα μου». Ένα μικρό αγόρι ανέβασε την Moberly και την Jourdain στο μπαλκόνι. Εκεί τέλειωσε και το ταξίδι τους στο παρελθόν.

Οι Δυο Γυναίκες που Ταξίδεψαν στο Χρόνο Χωρίς Χρονομηανή και Συνάντησαν την Μαρία Αντουανέτα

Η Charlotte Anne Moberly

Πέρασε μια εβδομάδα πριν μιλήσουν μεταξύ τους για τα ασυνήθιστα γεγονότα εκείνης της ημέρας. Αρχικά, συμφώνησαν ότι το Τριανόν είναι στοιχειωμένο. Αλλά τελικά συμφώνησαν ότι αυτά που είδαν δεν ήταν συνηθισμένες εμφανίσεις.

Τρεις μήνες μετά την περιήγησή τους στις Βερσαλλίες, η Jourdain προετοίμαζε ένα μάθημα για τη Γαλλική Επανάσταση όταν έμαθε ότι στις 10 Αυγούστου του 1792 -109 χρόνια πριν από τη συνάντηση της με την Moberly στο Πετί Τριανόν- το Παλάτι του Κεραμεικού είχε πολιορκηθεί και καεί από την Κομμούνα των Παρισίων. Η βασιλική οικογένεια, συμπεριλαμβανομένης της βασίλισσας, αναγκάστηκε να μπει στο κτήριο του Νομοθετικού Σώματος, όπου κρατήθηκαν φυλακισμένοι τρεις ημέρες αργότερα. Η μοναρχία καταργήθηκε επισήμως τον επόμενο μήνα. Η Μαρία Αντουανέτα εκτελέστηκε στις 16 Οκτωβρίου του 1793. Οι Moberly και Jourdain κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό που πραγματικά είχαν ζήσει ήταν μια ζωντανή μνήμη της βασίλισσας κατά τη διάρκεια της καύσης του Παλατιού το 1792. Είχαν δει τις τελευταίες ειρηνικές στιγμές της στο Πετί Τριανόν.

10 χρόνια αργότερα, το 1911, η Moberly και η Jourdain δημοσίευσαν την περιπέτειά τους, με τα ψευδώνυμα Elizabeth Morison και Frances Lamont, αντίστοιχα. Αποφάσισαν να ενισχύσουν την υπερφυσική τους εμπειρία με πραγματικό ακαδημαϊκό τρόπο, συνδυάζοντας το Γαλλικό Εθνικό Αρχείο και διερευνώντας εκτενώς τη γαλλική ιστορία. Συνέκριναν τους χάρτες των λόφων των Βερσαλλιών από το 1789 και το 1901, ανέλυσαν τα ρούχα και έκαναν αρκετές επισκέψεις εκεί σε μια προσπάθεια να αποδείξουν ότι οι Βερσαλλίες που βίωσαν ήταν εκείνες του 18ου αιώνα και όχι του 20ού. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι δύο κηπουροί ήταν μέλη της ελβετικής φρουράς της βασίλισσας, ο τρομακτικός άνθρωπος ήταν ο Comte de Vaudreuil -ένας Γάλλος ευγενής στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΣτ’ ο οποίος έπαιξε ρόλο στην προδοσία της βασίλισσας-, η όμορφη γυναίκα με το καπέλο ήταν η ίδια η Μαρία Αντουανέτα και ο άντρας που έτρεχε ήταν αυτός που την ενημέρωσε για τον όχλο που ερχόταν.

Το βιβλίο έγινε δημοφιλές, ανατυπώθηκε πολλές φορές στο πρώτο του έτος, πούλησε 11.000 αντίτυπα μέχρι το 1913 και είχε πέντε εκδόσεις. Αλλά μαζί με τη δημοτικότητά του, ήρθε και η μεγάλη κριτική. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι όσα ανέφεραν οι Moberly και Jourdain ήταν υπερβολικά και τίποτα από αυτά δεν ήταν αποτέλεσμα του υπερφυσικού, σημειώνοντας ασυνέπειες μεταξύ κάποιων αρχικών αναφορών που είχαν στείλει οι δυο τους στην Εταιρεία Ψυχικής Έρευνας και το βιβλίο. Άλλες επικρίσεις ήταν πιο προσωπικής φύσης. Η ταυτότητά τους ως συγγραφείς ήταν κοινό μυστικό, καθώς οι γυναίκες μοιράζονταν τις εμπειρίες τους με την οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους τους, ενώ στην τρίτη έκδοση χρησιμοποίησαν τα πραγματικά ονόματά τους. Ήταν δύο ανύπαντρες, άτεκνες γυναίκες, πέρα από τη συνηθισμένη ηλικία για γάμο -υπάρχουν πηγές που αναφέρουν ότι συζούσαν-, κάτι που έκανε πολλούς, εκείνη την εποχή να τις βλέπουν με διαφορετικό μάτι.

Οι Δυο Γυναίκες που Ταξίδεψαν στο Χρόνο Χωρίς Χρονομηανή και Συνάντησαν την Μαρία Αντουανέτα

Η Eleanor Jourdain

Η Lucille Iremonger, μαθήτρια του Σεντ Χιου και απόγονος του Comte de Vaudreuil, έγραψε μια σαφή και ομοφοβική περιγραφή του συμβάντος στο βιβλίο της, του 1957, Τα Φαντάσματα των Βερσαλλιών. Υπέθεσε ότι οι δύο γυναίκες εμπλέκονταν ερωτικά και πρότεινε ότι η ιστορία τους ήταν εν μέρει το αποτέλεσμα της «σεξουαλικής τους διάστασης».

Άλλοι συγγραφείς υποστήριξαν ότι οι Moberly και Jourdain είδαν κάτι το συνηθισμένο, αλλά δεν είχε καμία σχέση με φαντάσματα ή ταξίδι στο χρόνο. Στο Prince of Aesthetes: Count Robert de Montesquiou, ο Philippe Jullian σκέφτηκε ότι οι γυναίκες είχαν βρεθεί σε κάποια γιορτή του δανδή ποιητή Robert de Montesquiou και του γραμματέα και εραστή του, Gabriel Yturri. Οι φρουροί ήταν απλοί καλεσμένοι, η βασίλισσα ήταν είτε κάποια γυναίκα του στενού κύκλου του Montesquiou ή κάποιος άντρας ντυμένος με φόρεμα και ο Comte de Vaudreuil μπορούσε να είναι ο ίδιος ο Montesquiou.

Οι Moberly και Jourdain δεν ανακάλεσαν ποτέ την ιστορία τους. Το 1924, η Jourdain ενεπλάκη σε ένα σκάνδαλο στο Σεντ Χιου όταν κακώς απέλυσε έναν εκπαιδευτικό. Ήταν σαφές ότι το συμβούλιο του κολεγίου θα της ζητούσε να παραιτηθεί, αλλά πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια, σε ηλικία 61 ετών, πριν προλάβει να γίνει κάτι τέτοιο. Η Moberly πέθανε το 1937, σε ηλικία 90 ετών, εξακολουθώντας να λέει την ιστορία της περιπέτειας της στις Βερσαλλίες σε εκείνους που ήθελαν να την ακούσουν.

από: mental floss μέσω 3otiko

Διαβάστε τη συνέχεια

loading...
loading...
Loading...
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ